ତିନ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଝିଅର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପୁରୁଷ ବେଶରେ ରଖୁଥିଲେ ଏହି ମହିଳା

ଝିଅକୁ ବଡ଼ କରିବା ପାଇଁ ସମାଜ ଆଗରେ ପାଲଟିଯାଇଥିଲେ ମା ପେଚିଆମାଲରୁ ବାପା ମୁଥୁ । ଏପରିକି ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ନିଜକୁ ପୁରୁଷ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ପୁରୁଷ ଶୌଚାଳୟ ମଧ୍ଯ ବ୍ଯବହାର କରୁଥିଲେ ।

ପେଚିଆମାଲ (ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଛବି)

ପେଚିଆମାଲ (ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଛବି)

  • Share this:
News18 Odia Digital

କୁହାଯାଏ ଝିଅ ପରିବାର ପାଇଁ ବୋଝ। କିନ୍ତୁ ସେଇ ଝିଅର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଆଉ ଜଣେ ଝିଅ ଯେ ଏପରି କିଛି ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରିପାରେ ତାହା ଭାବିବା ବି ଅସମ୍ଭବ। ପୁରୁଷ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସମାଜରେ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ ପାଳିବା ପାଇଁ ମା'ପାଲଟି ଗଲେ ବାପା। ତାମିଲନାଡୁର ଥୋଥୁକୁଡି ଜିଲ୍ଲାର ଜଣେ ମହିଳା ନିଜ ଝିଅକୁ ବଡ଼ କରିବା ପାଇଁ ୩୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜକୁ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ଛଦ୍ମ ଭାବେ ରହିଆସୁଛନ୍ତି।

ତିନି ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ଥୋଥୁକୁଡିର କାଟୁନାୟକକାନପାଟ୍ଟି ଗାଁର ୨୦ ବର୍ଷିୟ ପେଚିଆମାଲ ବିବାହର ୧୫ ଦିନ ପରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ହୃଦଘାତରେ ହରାଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଏକ ଝିଅ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ ସେ କାମ କରିବାକୁ ବାହାରକୁ ବାହାରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ମଧ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଛି।

ପୁନର୍ବାର ବିବାହ ନକରି ନିଜର ଏକମାତ୍ର ଝିଅକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ପେଚିଆମାଲ୍ ନିଜକୁ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ରଖିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ ଓ ମୁଥୁ ନାମରେ ନିଜକୁ ପରିଚିତ କରିଥିଲେ।

ମୁଥୁ ନିଜର କେଶ କାଟି ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ପୁରୁଷ ପରି ଦେଖାଯିବା ପାଇଁ ଲୁଙ୍ଗି ଏବଂ ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ବିଗତ ତିନି ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ମୁଥୁ ହୋଟେଲ, ଚେନ୍ନାଇର ଚା ’ଦୋକାନ ଓ ଥୋଥୁକୁଡି ପରି ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ କାମ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଯେଉଁଠାରେ ବି କାମ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ‘ଆନ୍ନାଚି’ (ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ପାରମ୍ପାରିକ ନାମ) କୁହାଯାଉଥିଲା। ପରେ ପରଟା ପ ଚା ଦୋକାନରେ କାମ କରୁଥିବାରୁ ମୁଥୁଙ୍କୁ ‘ମୁଥୁ ମାଷ୍ଟର’ କୁହାଯାଉଥିଲା।

ପେଚିଆମାଲ କୁହନ୍ତି,“ଚିତ୍ରକାର, ଚା ମାଷ୍ଟର, ପରଟା ମାଷ୍ଟର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୧୦୦ ଦିନିଆ କାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ସବୁ ପ୍ରକାର କାମ କରିଛି। ମୋ ଝିଅ ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଜୀବନ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଇସା ସଞ୍ଚୟ କରିଥିଲି। କିଛି ଦିନ ପରେ ମୁଥୁ ମୋର ପରିଚୟ ପାଲଟିଗଲା, ଯାହା ଆଧାର, ଭୋଟର ଆଇଡି ଏବଂ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ସମେତ ସମସ୍ତ ଦଲିଲରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି"।

ପେଚିଆମଲ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ପ୍ରଥମେ କଠିନ ଥିଲା। ମୋ ଝିଅର ସୁରକ୍ଷାକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ମୁଁ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ସ୍ଥିର କଲି। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଛଦ୍ମବେଶ ମୋତେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଅଧିକ ନିରାପଦରେ ରଖିଥିଲା ​​ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋର ରୋଜଗାର ପାଇଁ ଅଧିକ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲି। ମୋର ପରିଚୟକୁ ବାସ୍ତବ ରୂପ ଦେବା ପାଇଁ, ମୁଁ ସର୍ବଦା ବସରେ କେବଳ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଖରେ ସିଟ୍ ଦଖଲ କରିଥିଲି। ମୁଁ ପୁରୁଷ ଶୌଚାଳୟ ବ୍ୟବହାର କଲି। ଯଦିଓ ବସ୍‌ରେ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ସରକାର ମାଗଣା ଯାତ୍ରା ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଭଡ଼ା ଦେଉଥିଲି ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି।

୫୭ ବର୍ଷୀୟ ପେଚିଆମାଲ ବର୍ତ୍ତମାନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ମୋ ଝିଅ ବିବାହିତ ଓ ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁଛି ଯେ ମୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛି। ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ମନେ ରଖିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଯଦି ମୁଁ ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ପେନ୍‌ସନ୍‌ ପାଇବି ତେବେ ମୁଁ ସାରା ଜୀବନ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପରି ବିତାଇବି। ମୁଁ ଅନେକ ଯୋଜନା ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି।

ତାଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟରେ କେବଳ ଦୁଇଜଣ ଲୋକ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଝି ଅ ଶନମୁଗୁସୁନ୍ଦରୀ ଜାଣିଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ମୋ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ।
Published by:Soumya Das
First published: