ନିଶକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରନ୍ତି କେରଳର ଏହି ମହିଳା; ଟାହିଟାପରା ସତ୍ତ୍ୱେ କାଟନ୍ତିନି ନିଜ ନିଶ

ଭାରତରେ ଏପରି ଜଣେ ମହିଳା ଅଛନ୍ତି ଯିଏକି ନିଶ ଦାଢ଼ି ରଖିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଲୋକମାନଙ୍କ ଟାହିଟାପରା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ନିଶ କାଟନ୍ତି ନାହିଁ। ଜାଣନ୍ତୁ କିଏ ସେ ମହିଳା?

କେରଳର କନ୍ନୁରରୁ ବାସିନ୍ଦା ଶାୟଜା (ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଛବି)

କେରଳର କନ୍ନୁରରୁ ବାସିନ୍ଦା ଶାୟଜା (ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଛବି)

  • Share this:
News18 Odia Digital

ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମୁହଁରେ ନିଶ ଦାଢ଼ି ଶୋଭା ପାଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଜାଣିଛନ୍ତି ଏହି ନିଶ ଦାଢ଼ି ଉଠିବା ପଛରେ ଶରୀରର ହରମୋନ ଦାୟୀ। ତେଣୁ ଜଣେ ମହିଳା ମୁହଁରେ ନିଶ ଉଠିବା ସମ୍ଭବ। ଏହା ଦେଖିବାକୁ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ଝିଅଙ୍କ ମୁହଁରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଚୁଟି ଉଠିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଜାଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ ଭାରତରେ ଏପରି ଜଣେ ମହିଳା ଅଛନ୍ତି ଯିଏକି ନିଶ ଦାଢ଼ି ରଖିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଲୋକମାନଙ୍କ ଟାହିଟାପରା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ନିଶ କାଟନ୍ତି ନାହିଁ। ଜାଣନ୍ତୁ କିଏ ସେ ମହିଳା?

ନିଶ ରଖିଥିବା ଏହି ମହିଳାଙ୍କ ନାମ ଶାୟଜା, ଯିଏ କି କେରଳର କନ୍ନୁରରୁ ବାସିନ୍ଦା। ୩୫ ବର୍ଷୀୟ ଶାୟଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମୁହଁ କେଶ ପାଇଁ ଅନେକ ଲୋକ ଥଟ୍ଟା କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଶ ରଖିବେ। ଏକ ସାକ୍ଷାତକାର ସମୟରେ ଶାଇଜା କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ନିଶ ରଖିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରେ, ତେଣୁ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକ କାଟିବି ନାହିଁ।

ଅଧିକାଂଶ ମହିଳାଙ୍କ ପରି ଶାଇଜାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଅଧିକ କେଶ ଥିଲା। ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଥ୍ରେଡିଙ୍ଗ୍ କରୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଉପର ଓଠରେ ଉଠିଥିବା ନିଶ କାଟିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ସେ କେବେ ଅନୁଭବ କରିନଥିଲେ। ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ତାଙ୍କ ନିଶ ମୋଟା ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଶାଇଜା ବର୍ତ୍ତମାନ ନିଶ ବିନା ବଞ୍ଚିବାର କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ସାକ୍ଷାତକାର ସମୟରେ ଶାଇଜା କହିଛନ୍ତି, “କରୋନା ମହାମାରୀ ସମୟରେ ମୁଁ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପସନ୍ଦ କରିନଥିଲି କାରଣ ମୋତେ ସବୁବେଳେ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବାକୁ ପଡୁଥିଲା। ଅନେକ ଲୋକ ମୋତେ ନିଶ କାଟିବାକୁ କହିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହାକୁ କାଟିବି ନାହିଁ। ମୁଁ କେବେ ବି ଅନୁଭବ କରି ନାହିଁ ଯେ ମୁଁ ସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ। "

ଶାୟଜାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ତାଙ୍କ ଝିଅ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଝିଅ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସମୟରେ କୁହନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଭଲ ଦେଖାଯାଏ। ଅନେକ ଥର ଶାଇଜା ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ନିଜ ପାଇଁ ଅପମାନ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିହାସ କରିବାକୁ ମନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ସାକ୍ଷାତକାର ସମୟରେ ଶାଇଜା କହିଛନ୍ତି, “ଯଦି ମୋର ଦୁଇଟି ଜୀବନ ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିଥା’ନ୍ତି। ମୋର ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୬ ଟି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଇଛି। ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ସ୍ତନରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଅଂଶକୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଇଥିଲା ଓ ପରେ ଡିମ୍ବାଣୁରୁ ସିଷ୍ଟକୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଇଥିଲା। ମୋର ଶେଷ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏକ ହାଇଷ୍ଟେରେକ୍ଟୋମି ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ବି ମୋର କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ହୋଇଥିଲା, ମୁଁ ଭାବୁଥିଲି ଏହା ହେଉଛି ମୋର ଶେଷ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଓ ଏହା ପରେ ମୋତେ କେବେବି ଅପରେସନ୍ ରୁମକୁ ଯିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ। ଏତେଗୁଡ଼ିଏ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରେ, ମୁଁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ହାସଲ କଲି ଓ ମୁଁ ଭାବିଲି ଯେ ମୁଁ ଏକ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ ଯାହା ମୋତେ ଖୁସି କରେ।
Published by:Soumya Das
First published: